19 mei 2011
Beijing - De Verboden Stad

Aangezien het toch onmogelijk is om in drie dagen alles te zien in Beijing, hadden we besloten om de laatste dag te beperken tot een bezoek aan de Verboden Stad. We hebben dus eerst een klein beetje uitgeslapen en gingen om negen uur ontbijten (later kon niet). Na een heerlijk ontbijt hebben we een taxi genomen naar het Plein van de Hemelse Vrede, voor de Verboden Stad. We hebben rustig het plein over gewandeld waar duizenden Chinezen in de rij staan voor een bezoek aan het Mausoleum van Mao. Het was vandaag zaterdag, dus overal ook heel veel Chinese toeristen.

Bij de entree van de Verboden Stad was het ook zeer druk en we hebben ongeveer een half uur in de rij gestaan voor de entreekaartjes. Eenmaal binnen zag het zwart van de Chinezen.

Op ons gemak hebben we ons een weg gebaand tussen de 'geen manieren kennende Chinezen'. Ze dringen zich werkelijk overal in grote getalen overal tussendoor en als je rustig zou wachten om ook ergens te kunnen kijken, kom je nooit aan de beurt. Je moet je dus op een gegeven moment wel als een Chinees gaan gedragen en je gewoon naar voren wurmen. Toen we vanochtend vertrokken was het lekker weer, zonnig met een klein beetje smog. Al snel trok het echter dicht met vochtige lucht, zodat het heel broeierig heet werd. Flink zwetend weer dus.
In enkele uren zijn we door de toch wel mooie en indrukwekkende Verboden Stad gelopen. Je kunt je haast niet voorstellen dat de hele Keizerlijke familie (inclusief zijn vele vrouwen en dienaren) hier nooit buiten mochten komen. Alle mannelijke dienaren (uiteraard behalve de keizer) waren gecastreerd, omdat alleen de keizer het recht had tot voortplanting binnen de keizerlijke familie. Het kon natuurlijk niet mogelijk zijn dat een dienaar het met één van zijn vrouwen zou kunnen doen. De vele vrouwen waren in vijf klassen verdeeld waarbij de echte keizerin nummer één was. De keizer zocht jonge meisjes / vrouwen uit tussen de 13 en 17 jaar en verkoos deze tot één van zijn vrouwen en dit kon niet geweigerd worden. Als meisje werd je dan gedwongen om in het keizerlijke paleis je verdere leven te slijten.

De bekendste keizerin was de laatste, 'dragon woman'. Als jong meisje in klasse vijf, lukte het haar om zich omhoog te werken en bovendien was zij in de hoge klasse de enige vrouw die de keizer een zoon schonk. Uiteindelijk werd zij keizerin en toen de keizer overleed werd haar zoon de nieuwe keizer. Aangezien dit nog maar een zeer jong mannetje was, had zij als keizerin de eigenlijke macht. Alle raadsheren van de vorige keizer die haar niet accepteerden, werden gevangen gezet of vermoord. Haar zoon, de keizer, overleed vrij jong en toen benoemde ze haar neefje als keizer waarover ze ook alle macht kon uitoefenen. Toen deze niet exact wilde doen wat zij wilde, heeft ze hem 19 jaar opgesloten in een paleis in de Verboden Stad. Toen ze zelf uiteindelijk voelde dat ze niet lang meer te leven had, liet ze haar neef de keizer vermoorden en benoemde in 1908 een ander neefje als keizer van China. Dit neefje was toen drie jaar oud en uiteindelijk de laatste keizer van China. In 1911 werd deze toen zes jarige keizer afgezet en werd China een communistische Volksrepubliek.

In de Verboden Stad staan diverse paleizen, verblijven voor de diverse vrouwen, verblijven voor de keizerlijke kinderen, en uiteraard voor de vele dienaren. In totaal zijn er meer dan 9.000 kamers in de vele gebouwen.

Ondanks de drukte was het zeer indrukwekkend om hier rond te lopen.

Na het bezoek aan de Verboden Stad zijn we een lekker biertje gaan drinken met een lekker broodje in een klein restaurantje waar we al eerder waren geweest.
Daarna hebben we nog een stukje door Beijing gelopen en zijn nog even langs de bierstube gegaan.

Met de taxi zijn we weer naar het hotel teruggegaan en gaan zo om zeven uur met de hele groep voor de laatste keer uit eten.

En tot zover het laatste bericht van deze heerlijke vakantie uit Beijing.

Morgen om zeven uur vertrekken met de bus naar het vliegveld voor de vlucht naar Amsterdam waar alle vrouwen en kinderen naar ons uit staan te kijken (en wij naar hen).

Lieve groetjes uit Beijing en tot morgen op Schiphol.