28-04-1012
Varanasi

Donderdagavond zijn we met de nachttrein vertrokken uit Jaipur naar Varanasi. Met de bus werden we naar het station gebracht in een plaatsje net buiten Jaipur. Zoals verwacht was het een rommelige drukte rondom en op het station. We waren ongeveer een uur voor het geplande vertrek van de trein op het perron. Op zich was het op het perron vrij rustig. Al wachtende moest je echter wel heel goed uitkijken om niet te worden geraakt door vogelpoep. Honderden vogels hadden de onderkant van het dak ingenomen als rustplaats. Verder liepen er diverse muizen en ratten over de rails, waar zoals te verwachten heel veel afval was gestort. Met ongeveer een half uur vertraging arriveerde onze trein en gingen we onze coupé binnen om onze plek te vinden. De banken waren al omgebouwd tot bedden en per coupé waren er 2 x twee bedden boven elkaar en in de langsrichting in de gang ook nog twee bedden boven elkaar. Roel, Jeroen en ik lagen met nog een Indiase man in een coupé en Hans sliep in een bed op de gang. Het was weer een hele belevenis. Als de trein stopt op een perron komen er van alle kanten verkopers aangerend met etenswaren. Alle Indiërs begonnen dan ook ongeveer aan de maaltijd toen wij de trein in kwamen. Veel rijst met wat onbekends erbij. We hebben nog een potje gekaart en zijn toen de bedden op gaan maken. De bedden waren voor ons te kort en te smal. Maar toen de trein rond vijf uur 's-ochtends arriveerde in de buurt van Varanasi, had bijna iedereen toch wel even geslapen.

Met de bus werden we naar het hotel gereden en gelukkig waren de kamers al beschikbaar en konden we een stukje gemiste slaap van die nacht inhalen. Om elf uur waren we weer helemaal uitgeslapen en fris om deze nieuwe stad te gaan ontdekken. Op het programma van Djoser stonden voor de volgende dag een bezoek aan de Ganges en het oude stadscentrum van Varanasi gepland, dus besloten we om met een deel van de groep een bezoek te brengen aan Sarnath. Volgens de informatie was dit een groot Boeddhistisch klooster- en tempelcomplex en één van de plaatsen waar Boeddha zelf had gebeden. Dit was het heel vroeger inderdaad geweest, maar dan met de nadruk op heel vroeger. Het bleek een opgraving van de diverse kloosters en tempels te zijn waarvan alleen nog de fundaties waren overgebleven en opgegraven. Bovendien was het bijbehorende museum waar alle interessante zaken te zien zouden zijn, op vrijdag gesloten. We waren hier dus snel uitgekeken en zeker in de zeer extreme hitte was het geen pretje om hier te blijven rondlopen. Al lopende weg hadden Hans en ik gezelschap gekregen van een Indiaas meisje van een jaar of tien (schatten we). Met een heel opgezet toneelstukje (wijzend naar haar mond en wrijvend over haar buik met een heel zielig gezicht) probeerde ze geld te krijgen. Je kon echter zien dat ze er niet echt slecht uitzag en een ondeugend koppie had. Ze bleef ons volgen tot bij de bus. Hier deed ze haar act bij iedereen. Toen Jeroen haar echter bleef aankijken en nar haar begon te lachen, lukt het haar niet om in haar rol te blijven van zielig kind en een ondeugende lach verscheen. Telkens als wij weer naar haar keken, begon ze weer te lachen. Vlak voordat we vertrokken met de bus, gaf iemand haar wat geld en we zagen dat ze dit direct ging inleveren bij een man bij de ingang van het park. We hadden haar en nog een jongetje ook nog een zakje chips gegeven, die ze wel heerlijk zelf opaten.

Door de hitte waren we aardig vermoeid en terug in het hotel hebben we nog wat gedronken en zijn toen maar een siësta gaan houden. 's-Avonds zijn we met de groep gaan eten bij een Nepalees restaurant, waar we heerlijk hebben gegeten. We zijn redelijk vroeg weer gaan slapen, want de volgende morgen stond de wekker op half vijf.

Om iets voor vijf uur vertrokken we in een stoet van fietsriksja's richting de beroemde heilige rivier de Ganges. Met de opkomst van de zon, maakten we een boottocht op de Ganges. De voor de Hindoes heilige rivier. De rituelen aan de Ganges zijn zeer fascinerend en divers. De Hindoes nemen een duik in de rivier, wassen zichzelf, bidden, wassen hun kleren en voeren nog diverse rituelen uit bij de trappen naar de Ganges. Er zijn zeer veel van deze trappen, maar sommige trappen zijn weer heiliger dan anderen en hier is het dus veel drukker en hier komen ook de heilige mannen en vrouwen. Varanasi is de plek voor een Hindoe om te sterven en te worden verbrand aan de oever van de Ganges. Op deze plek gaat je ziel direct naar de god in de hemel en vindt er geen reïncarnatie plaats. Aan de oever van de Ganges zijn dan ook diverse crematoria waar dagelijks in de open lucht aan de rand van de Ganges honderden lijken worden verbrand op de brandstapel. Ook dit is een heel ritueel. Volgens het geloof, wordt niet iedereen die is overleden gecremeerd: heiligen (zijn al één met god), kinderen tot tien jaar (hebben nog geen ziel) en zwangere vrouwen (dragen een vrucht van god in zich) worden omwikkeld in een lijkwade en verzwaard met grote stenen in het midden van de rivier, aan de rivier (god) teruggegeven. Ook alle doden dieren worden in de rivier geworpen.
Volgens de Indiërs is het voor iedereen mogelijk om in het water van de Ganges te zwemmen en om het te drinken. Niemand kan hier ziek van worden, want het is heilig water. Ons werd het door onze reisbegeleider dringend afgeraden, want de kans op een zeer ernstige ziekte is voor ons zeer groot.

Na de boottocht zijn we in een restaurant met een dakterras met uitzicht op de Ganges gaan ontbijten en daarna onder leiding van een lokale gids een tocht door de oude stad gemaakt. Dit oude centrum is een groot doolhof van smalle tot zeer smalle steegjes. De steegjes worden gevuld door kraampjes, stalletje, veel mensen en ook nog dieren, voornamelijk de heilige koeien en verder veel geiten en ezels. Om de 10 meter is er wel ergens een voor de Hindoes een heilige steen, een tempeltje, of iets anders heiligs. De man van de boot zei ook: wij Hindoes geloven in te veel.

Na de middag zijn weer in een tuk-tuk naar het hotel teruggegaan, hebben even gegeten en houden de rest van de middag weer een siësta. Het is veel te warm om buiten te zijn, dit is echt niet uit te houden. Om ongeveer vijf uur vertrekken we weer met de groep naar de Ganges, voor een boottocht bij zonsondergang om ook de avondrituelen van de Hindoes te zien. Daarna gaan we weer in een restaurant met dakterras met uitzicht over de Ganges, dineren.

Morgenochtend moeten we alles weer inpakken en vertrekken we om half tien naar het vliegveld om naar Kathmandu in Nepal te vliegen. Hier gaan we aan een nieuw avontuur in Nepal beginnen met de reis door de Himalaya naar Lhasa in Tibet.

Heilige groeten vanuit de buurt van de Ganges en zoals Jeroen zegt: hier gaat alles gewoon zijn Gangesje.