10 mei 2012
Lhasa

Vanmorgen zijn we zonder te ontbijten om tien over acht gaan lopen vanuit het hotel naar het Potala Palace, het winterpaleis van de diverse Dalai Lama's. In het hotel is alleen een Chinees ontbijt mogelijk en dat wil je echt zelfs niet proberen. Helaas gingen de diverse eettentjes in de omgeving pas om half negen open en aangezien we om uiterlijk negen uur bij het paleis moesten zijn, was er geen mogelijkheid om ergens iets te eten. Het is niet mogelijk om het paleis zomaar te bezoeken. Dit gaan zogenaamde 'uitnodiging'. Onze Tibetaanse gids heeft onze groep enkele dagen geleden aangemeld met het groepsvisum om het paleis te bezoeken. We ontvingen toen de uitnodiging voor het bezoek voor 10 mei om half tien. Je moet ruim van te voren aanwezig zijn omdat van iedereen van de groep aan de hand van je paspoort wordt gecontroleerd of je op de lijst van het visum staat. Uiteindelijk mochten we naar binnen.

In de 7^e eeuw is begonnen met de bouw van een gedeelte van dit paleis, het rode gedeelte. Er waren toen nog geen Dalai Lama's, maar andere geestelijke leiders. In de 17^e eeuw heeft de eerste Dalai Lama het paleis uitgebreid tot een gigantisch bouwwerk, het witte gedeelte. Het rode deel van het paleis is toegankelijk en daar kan je de diverse verblijfsruimtes zien van de diverse Dalai Lama's. Ook zijn er diverse grafmonumenten van diverse Dalai Lama's, bestaande uit vele honderden kilo's goud en vele edelstenen. De huidige (naar India gevluchte Dalai Lama) is de 14^e. Als deze overlijdt, zal zijn ziel reïncarneren in een dan geboren baby en komt er een 'zoektocht' naar de nieuwe 15^e Dalai Lama. Er wordt beweerd dat deze 14^e Dalai Lama als klein kind uit vele voorwerpen feilloos de eigendommen van de 13^e Dalai Lama kon kiezen, wat het bewijs was dat dit kind inderdaad de nieuwe Dalai Lama was.
Het paleis was zeer indrukwekkend, maar je mocht alleen buiten foto's maken. Binnen was het streng verboden en overal liepen Chinese agenten en verder hingen er vele camera's om alles in de gaten te houden. Onze gids vertelde dat je echt heel grote problemen zou krijgen als je toch foto's zou maken. Omdat het binnen toch heel mooi en interessant was, hebben we maar een boek aangeschaft met informatie en veel foto's.

Nadat we gegeten hadden bij Dico's (een kopie van Kentucky Fried Chicken), moesten we verzamelen om naar het Sera Klooster te vertrekken. Dit klooster is in 1419 gebouwd en bestaat uit een grote bid / werkruimte, drie scholen en 33 huizen. Het is het op één na grootste klooster van Tibet.
Ook hier mochten we binnen geen foto's maken. Toen we in op het kloosterterrein waren, bleek dat een groot deel van de gebouwen gerestaureerd werden en daardoor dus niet toegankelijk. Uiteraard was dit bij de entree niet verteld. Wat wel interessant was, was het debatteren van de monniken. Iedere dag om 15.00 uur komen de monniken in de tuin bij elkaar en gaan in groepjes over waarschijnlijk geestelijke onderwerpen debatteren. Eén van hen staat (de meester) en de andere zitten (de leerlingen). Er worden dan door de meester allerlei stellingen geroepen (uiteraard versta je er niets van) en daarop moeten de leerlingen antwoorden. Dit gaat gepaard met allerlei gebaren en veel handgeklap door de meester. Van de gids begrepen we dat dit voor de jonge monniken een soort van training is. Uiteindelijk moeten ze samen met een echte 'meester' één tegen één in debat. Achter in de tuin waren oudere monniken dan ook echt aan het debatteren. Bij hen kon je duidelijk zien dat er een echte discussie plaats vond. Al met al zeker interessant.

Jeroen en Roel vonden dat ze wel genoeg kloosters hadden gezien en waren niet meegegaan. Toen we terugkwamen in het hotel kregen we een sms berichtje dat ze in een koffietentje vlak bij het hotel aan een heerlijk bakkie zaten. Daar zijn Hans en ik toen ook maar een heerlijke dubbele espresso gaan drinken. En langzaam maar zeker kwamen er steeds meer van onze groep binnen.

We zitten nu weer even op de hotelkamer en om zeven uur gaan we weer eten in het restaurantje van het Nederlandse echtpaar.

Morgenochtend vertrekken we om 9.00 uur om nog een beroemd klooster te bezoeken. 's-Middags gaan we dan naar het oude centrum van Lhasa, waar voor de Tibetanen de heiligste Jokjang tempel staat. Hierom heel zien diverse pelgrim routes, die de Boeddhisten volgen. De gelovige Tibetanen doen dit als volgt: rechtopstaand, knielen, languit liggen op de grond, opstaan en dan drie passen lopen, en dit dan steeds herhalen. Zo leggen ze hele route af.

Zaterdag gaan we nog naar het zomerpaleis, Norbulingka genaamd, en 's-middags bezoeken we nog een blindeninstituut dat door een Nederlander is opgezet. Een beetje liefdadigheid.
Hierover zullen we in een volgend verhaal over schrijven.

Groetjes uit Lhasa, Tibet.