Van Zhang Mu via Nyar Lam naar Shigatse

7 mei 2012
Van Zhang Mu via Nyar Lam naar Shigatse

Het is uiteindelijk bij één dag vertraging gebleven, al duurde het wel tot ongeveer zeven uur in de avond voordat de bus er was en we konden vertrekken naar Nyar Lam. De rit hier naar toe was gelukkig niet lang en na ruim een uur kwamen we aan. We moesten hier echt één nacht doorbrengen op een hoogte van 3.700 meter, anders zou de overgang naar hoogtes boven de 4.000 meter veel te groot zijn. We sliepen in een ultra eenvoudig guesthouse: geen verwarming, kleine slaapkamers, gedeeld 'sanitair' (werkelijk te smerig om te gebruiken), maar gelukkig wel een goede keuken. We hebben gegeten en zijn ons koude bed ingedoken. Gelukkig was er wel een lekker dik dekbed en een extra deken, dus koud hebben we het niet gehad. Meer dan onze tanden poetsen hebben we daar niet gedaan. ‘s-Ochtends om zes uur zouden we weer vertrekken. Om geen dag in Lhasa te verliezen, kwam Ton met het voorstel om deze dag in één keer door te rijden naar Shingatse en Tygri over te slaan. Het zou dan wel een lange reisdag worden van meer dan twaalf uur, maar we waren direct weer op schema. Bovendien waren er nog twee voordelen: we sloegen een overnachting op 4.300 meter over (hier krijgen de meesten last van hoogteziekte) en het guesthouse daar was gelijkwaardig met dat in Nyar Lam (helemaal niets dus). Tygri was opgenomen in de route om een lange reisdag te vermijden en je kon vanuit dat plaatse bij heel helder weer de Mount Everest zien. Iedereen was het hiermee eens, dus begonnen we aan de reis door de Himalaya en over de Tibetaanse hoogvlakte. Het was een heel heldere dag en de bergen in de Himalaya waren super om te zien. Bovendien hebben we de Mount Everest ook nog kunnen zien, al lag deze wel weer in de wolken. Maar andere bergen zijn dan wel minder beroemd, maar even mooi.

Vanuit de Himalaya reden we de Tibetaanse hoogvlakte op. Hier hebben we in totaal drie passen gepasseerd, één op 5.050 meter hoogte, één op 5.248 meter hoogte en één op 5.200 meter hoogte. Even als vergelijking, dit is hoger dan de hoogste berg in de Alpen, de Mont Blanc.
Deze passen en de rest van de hoogvlakte was werkelijk weer een fantastische ervaring. Wat een mooi en afwisselend landschap. Het was er wel heel koud en om hier te leven is echt een hard bestaan. Onderweg hebben we nog heerlijk thee gedronken en geluncht. Ook hebben we de eerste beroemde Tibetaanse Yak gezien, een rund dat alleen boven de 4.000 meter kan leven.

We zitten nu in een heerlijk hotel in Shigatse. Morgenochtend gaan we hier een heel mooi en beroemd Boeddhistenklooster bezoeken. En in de middag kunnen we zelf iets gaan doen in de stad.

We blijven hier één dag en overmorgen reizen we door naar Lhasa, door hoofdstad van Tibet. Dit is volgens Ton de mooiste route die er op de wereld bestaat. We zullen zien.

Groetjes uit Shigatse.

Van Nagarkot in Nepal naar Zhang Mu in Tibet

4 mei 2012
Van Nagarkot in Nepal naar Zhang Mu in Tibet-China.

Gisterenmiddag zijn we aangekomen in Nagarkot, het laatste bergdorpje in Nepal. Hier is op zich helemaal niets te beleven, alleen het uitzicht vanuit het hotel is fantastisch. De kijkt over het berglandschap met in de verte de besneeuwde toppen van de hoge bergen van de Himalaya. Onderweg naar Nagarkot hebben we nog een zeer oud stadje bezocht, Changu Narayan. De oorsprong van dit stadje gaat terug tot 464 na Christus. We hebben een uurtje rondgewandeld, diverse foto's gemaakt, nog wat gedronken en daarna ging de reis weer verder.

Vanmorgen zijn we om 05.00 uur opgestaan om de zonsopgang boven de bergen te zien. Helaas hadden we geen geluk, want het de lucht was te vochtig (te heiig) om de hoge besneeuwde bergen te kunnen zien. De lucht was wel helder, dus het was wel een mooie zonsopgang.

Om zes uur hebben we ontbeten en om zeven uur zaten we in de bus om naar Tibet - China te vertrekken. We hadden op dat moment onze paspoorten en het visum voor China nog steeds niet ontvangen, maar dit zou goed komen. Onderweg zou er iemand van de agent van Djoser staan met de paspoorten en het visum. Gelukkig klopte dit en we waren klaar om Nepal weer te verlaten en China in te gaan. Na een spectaculaire (en soms een beetje angstige) busreis over zeer slechte en smalle wegen met diepe afgronden naast ons, kwamen we aan in het grensdorpje om van Nepal, China in te gaan. Daar moesten we nog even wachten, want we kregen te horen dat de weg geblokkeerd was door een aardverschuiving en dat onze bus met de gids nog niet aan de andere kant van de grens waren gearriveerd. En zonder gids die daar alles regelt, kom je China niet in. We gingen met z'n allen maar even wat drinken in een klein 'kroegje' om de verdere berichten af te wachten. Om ongeveer drie uur kwam het bericht dat de bus met de gids er nog steeds niet was, maar dat het hotel iemand naar de grens had gestuurd om ons op te vangen. Dit was net op tijd, want om ongeveer kwart voor vier (= Chinese tijd zes uur) zou de grens dicht gaan.

De hele grensprocedure om China binnen te komen, is ook een happening op zich. In een lijn op volgorde van het groepsvisum, moesten we diverse controles door. Alle bagage wordt door beambten 'gecontroleerd'. Deze controle wordt uitgevoerd voor twee voor de Chinezen belangrijke dingen: je mag geen dingen bij je hebben dit met Tibet te maken hebben en geen etenswaren.
De controle is echter zeer willekeurig. Toen de man mijn koffer opendeed en zag dat daarbinnen weer allemaal vakken met ritsen zaten, deed hij hem gauw weer dicht: veel te veel werk. Hij heeft dus echt helemaal niets gezien. Van mijn rugzak deed hij één rits open en vond daar een (uiteraard Nederlandstalig) boek van Nicci French, dat hij heel aandachtig doorbladerde. Er mogen geen foto's of teksten over Tibet in staan. Hij liet zelfs nog een ander meekijken of dit boek niet in beslag genomen moest worden. Uiteindelijk mocht het weer terug in de rugtas. Ook Roel, Jeroen en Hans hadden geen problemen. Bij iemand anders uit de groep werd een laptop gevonden (die van mij hadden ze niet gezien) die aangezet moest worden en ze alle bestanden en foto's gingen bestuderen. Ook werden van sommigen alle foto's van het fototoestel bekeken. Uiteindelijk mocht iedereen door en waren we in Tibet - China. Met taxibusjes van het hotel werden we naar het hotel gebracht en onze reisbegeleider had doorgekregen dat onze bus met gids waarschijnlijk in ergens in de nacht zou arriveren. Bij het ontbijt had hij echter helaas slecht nieuws. De bus was er nog niet en het was ook nog niet bekend hoe lang het nog zou gaan duren. De weg was nog steeds geblokkeerd door een soort van stenen lawine. Ze waren volop bezig met het opruimen, maar regelmatig kwamen er weer nieuwe stenen bij. Voorlopig moesten we dus nog even in Zhang Mu blijven wachten. Later hoorden we dat de stenen lawine al drie dagen geleden was ontstaan en er zijn hier dus mensen, voornamelijk bergbeklimmers op weg naar de Himalaya, die hier al drie dagen vastzitten.
Dit is helaas wel de enige weg om Zhang Mu te verlaten. Zhang Mu is een heel klein bergdorpje waar niet veel te doen is. Het dorpje is tegen een berg gebouwd en bestaat eigenlijk maar uit één langs de berg slingerende straat. We zijn maar een keer naar boven gelopen en weer terug. Daarna zijn we maar gaan klaverjassen.
Bij de lunch was er geen goed nieuws. De weg was nog steeds geblokkeerd en de laatste verwachting was dat deze in de loop van de nacht weer kan worden vrijgegeven. Als alles goed gaat komt morgen in de loop van de ochtend onze bus aan en kunnen we vertrekken. We blijven dus maar hopen dat dit inderdaad gaat lukken.

We hebben hierdoor wel een dag vertraging opgelopen op ons reisschema. Helaas is de enige optie op deze dag in te lopen: een dag minder in Lhasa. We hebben nu nog twee in plaats van drie dagen in Lhasa, dus we hopen echt dat we morgen kunnen vertrekken omdat we anders nog een dag kunnen verliezen. Volgens Ton, onze reisbegeleider, is twee dagen net voldoende om de belangrijkste en mooiste plekjes van Lhasa te kunnen bezoeken. Duimen dus maar.

Bhaktapur - Nepal

3 mei 2012
Bhaktapur - Nepal

Gisterenmiddag in Bhaktapur aangekomen, een klein stadje uit de middeleeuwen in Nepal. Het complete centrum van de stad staat op de wereld erfgoedlijst. Nadat we de spullen hadden gedropt in onze hotelkamer, we slapen in een klein guesthouse midden in het centrum, zijn we de stad ingegaan. We hadden trek in koffie, dus op zoek naar een goede koffietent met Italiaanse koffie en gelukkig vonden we dit snel. Na de koffie zagen we aan de overkant een lekker restaurantje waar spaghetti op de kaart stond. We bleven dus even in Italiaanse sferen en gingen eerst nog even eten. Toen de inwendige mens tevreden was, zijn we door de stad gaan lopen. Heel veel tempeltje, heiligdommen en leuke oude straatjes. Wat erg opviel, was dat het hier heel erg schoon is. De straten worden geveegd en het vuil opgeruimd en meegenomen. In veel andere plaatsen werd het vuil alleen op een hoop geveegd en die bleef dan liggen.

Het is eigenlijk een beetje ongelooflijk om te zien hoe de Hindoes hun geloof beleven. Bij alle heiligdommen die ze tegenkomen, en dat zijn er heel veel, moeten ze even iets aanraken, aan hun hoofd en hart zitten en nog meer rituelen uitvoeren. Ook hangt er een bel die ze even moeten laten luiden.

's-Avonds hebben heerlijk echt Nepalees gegeten in het guesthouse waar we slapen. De vrouw en haar familie hadden een echte Nepalese maaltijd gemaakt, bestaande uit rijstvlokken (heel anders dan korrels), diverse soorten groenten (heerlijk gekruid), stukjes kip, stukjes buffel en gebakken aardappeltjes. Dit werd geserveerd op een bord gemaakt van bananenbladeren.

Om 10.00 uur vertrekken we richting Nagarghot, de laatste plaats in Nepal We verblijven daar in een guesthouse op het hoogste punt van Nagarghot. Als het morgenochtend helder weer is, worden we door onze reisbegeleider om 5.00 uur gewekt om vanaf deze hoogste top de zon te zien opkomen. Volgens hem is dit een schitterend uitzicht op de bergen.

Groetjes uit Bhaktapur

Himalaya

2 mei
Himalaya

Samen met Roel vanmorgen om vijf uur opgestaan voor een rondvlucht boven de Himalaya met Buddha Air. Dit was het vroege opstaan meer dan waard.

EEN FANTASTISCHE ERVARING

We hadden het weer mee en de zon bescheen de besneeuwde toppen. DeEverest (8848 meter hoog en het hoogste punt van de aarde) steekt er samen met de naastgelegen berg Lhotse (8516 meter hoog) boven uit.

Ik schrijf er verder niet meer over. De foto's die geplaatst worden, laten het zien.

ONBESCHRIJFLIJK mooi.

Kathmandu - Nepal

1 mei 2012
Laatste avond in Vanarasi endanKathmandu, Nepal.

Zaterdagavond zijn we nog een keer naar de Ganges gegaan voor een boottocht en het zien van de avondceremonie. De boottocht was leuk en midden op de Ganges hebben we ruim honderd brandende kaarsjes laten drijven. Dit was wel een heel mooi gezicht.
Daarna met de boot bij de avondceremonie gaan liggen. Deze ceremonie vindt elke avond plaats. Het was zeker interessant maar het duurde wel een beetje lang en heel veel leek op elkaar.

De volgende ochtend met de bus naar het vliegveld vertrokken voor de vlucht naar Kathmandu in Nepal. India lieten we toen gelukkig achter ons. Het was zeker heel interessant geweest, maar na een week hadden we heet wel gezien. Dit is geen land om nog een naar toe te gaan voor vakantie, zeker niet met het gezin.

Aangekomen in Kathmandu, bleek al snel dat het hier een stuk beter was. Kathmandu is een leuke Aziatische stad, redelijk vergelijkbaar met bijvoorbeeld Bangkok. De mensen leven er met plezier, de straten zijn redelijk schoon en je wordt niet continu lastiggevallen door verkopers en bedelaars. Na aankomst zijn we 's-Avonds gaan eten in een leuk restaurantje en daarna zijn wij samen met Anna nog even naar een soort kroegje geweest waar een Rockband live speelde. Ton, de reisbegeleider, zou misschien ook nog komen, maar helaas lukte hem dat niet meer. Toen we de drankjes hadden afgerekend en een fooitje hadden gegeven, vroeg de man of we wel eens een waterpijp hadden geprobeerd. Op de tafel naast ons stond nog een waterpijp, die hij voor ons nogmaals vulde met appeltabak om te proberen. Om de beurt hebben we aan de pijp gelurkt, maar zo makkelijk was dit nog niet.

Gisteren hadden we om negen uur voor het ontbijt afgesproken om daarna de stad in te gaan. Via een door Hans meegenomen route, liepen we door de straten van Kathmandu langs vele tempeltjes en kleine heiligdommen naar Durbar Square. Een groot plein met diverse tempels, pagodes en het voormalig koninklijk paleis. Het was heerlijk weer en we hebben hier rustig rondgewandeld. Op een gegeven moment bleek dat wij er eigenlijk illegaal rondliepen omdat we geen entree betaald hadden. Op de plek waar wij het plein opgekomen waren, was geen controle geweest. Alle anderen van de groep hadden 750 Rupee betaald om op het plein te mogen. Omdat wij geen ticket hadden, mochten we alleen het museum niet in, maar daar hadden we toch geen behoefte aan.
Nadat we in een koffietentje heerlijk koffie hadden gedronken, liepen we weer rustig richting het hotel. Daarna zijn we gaan lunchen in de beste snackbar van Kathmandu met de lekkerste Belgische patat. De eigenaar was getrouwd geweest met een Belgische en op de kaart stond patat speciaal, oorlog en natuurlijk gewoon met mayonaise of ketchup.
De rest van de middag zijn we gaan shoppen in de vele winkeltjes.

Vanmorgen vertrokken we om zeven uur voor een wandeling door de natuur en diverse kleine boerendorpjes in de heuvels voor het Himalaya gebergte. Met de bus moesten we eerst ongeveer anderhalf uur rijden en daarna begon de wandeling. Dit bleek al direct zeer pittig te zijn, het ging vrij steil omhoog. Volgens de gids zou het eerste half uur pittig zijn, maar daarna zou het meevallen. Roel vond het al direct erg zwaar en met het vooruitzicht dat dit nog een half uur zo zou zijn, besloot hij om terug te gaan naar de bus. Achteraf bleek dit geen slecht besluit, want het werd een heel lang half uurtje. Over onverharde paden kwamen we bij een geheel nieuw Boeddhistisch klooster. In dit klooster hebben we in de gebedsruimte het bidden van de monniken meegemaakt, al waren we dit monotone bidden snel zat. Hierna gingen we in een heel klein restaurantje in een dorpje eten. De keuze was noodlesoep of rijst met diverse groenten. Inclusief de cola, moesten we ongeveer 100 Rupee per persoon afrekenen (dit is minder dan één euro).
Hierna ging het voornamelijk bergaf en na nog ongeveer een uurtje wandelen kwamen we op de plek waar de bus en Roel stonden te wachten.

Vanavond zijn we met Ton (de reisbegeleider) en Anna ook in een heel klein restaurantje gaan eten waar veel backpackers komen. Heerlijk gegeten voor ongeveer vijf euro.

Morgenochtend moeten Roel en ik om vijf uur op voor de rondvlucht over de Himalaya. Het vliegtuig mag heel dicht bij de Mount Everest komen. Iedereen heeft een stoel bij het raam dus we hebben allemaal mooi uitzicht. Nu alleen nog hopen op helder weer.
Na de vlucht vertrekken we naar Bakhtapur. Een middeleeuws stadje in Nepal, ongeveer een uurtje rijden van Kathmandu. Daar blijven we één dag en daarna gaan we naar Nagarghot, ook nog in Nepal. Vandaar gaan we over de grens Tibet in.

Als het allemaal lukt, probeer ik de foto's van de Himalaya uit het vliegtuig nog op de reismee site te zetten.

Groetjes uit een heerlijk Nepal.

Vanarasi - stad van de Heilige Ganges

28-04-1012
Varanasi

Donderdagavond zijn we met de nachttrein vertrokken uit Jaipur naar Varanasi. Met de bus werden we naar het station gebracht in een plaatsje net buiten Jaipur. Zoals verwacht was het een rommelige drukte rondom en op het station. We waren ongeveer een uur voor het geplande vertrek van de trein op het perron. Op zich was het op het perron vrij rustig. Al wachtende moest je echter wel heel goed uitkijken om niet te worden geraakt door vogelpoep. Honderden vogels hadden de onderkant van het dak ingenomen als rustplaats. Verder liepen er diverse muizen en ratten over de rails, waar zoals te verwachten heel veel afval was gestort. Met ongeveer een half uur vertraging arriveerde onze trein en gingen we onze coupé binnen om onze plek te vinden. De banken waren al omgebouwd tot bedden en per coupé waren er 2 x twee bedden boven elkaar en in de langsrichting in de gang ook nog twee bedden boven elkaar. Roel, Jeroen en ik lagen met nog een Indiase man in een coupé en Hans sliep in een bed op de gang. Het was weer een hele belevenis. Als de trein stopt op een perron komen er van alle kanten verkopers aangerend met etenswaren. Alle Indiërs begonnen dan ook ongeveer aan de maaltijd toen wij de trein in kwamen. Veel rijst met wat onbekends erbij. We hebben nog een potje gekaart en zijn toen de bedden op gaan maken. De bedden waren voor ons te kort en te smal. Maar toen de trein rond vijf uur 's-ochtends arriveerde in de buurt van Varanasi, had bijna iedereen toch wel even geslapen.

Met de bus werden we naar het hotel gereden en gelukkig waren de kamers al beschikbaar en konden we een stukje gemiste slaap van die nacht inhalen. Om elf uur waren we weer helemaal uitgeslapen en fris om deze nieuwe stad te gaan ontdekken. Op het programma van Djoser stonden voor de volgende dag een bezoek aan de Ganges en het oude stadscentrum van Varanasi gepland, dus besloten we om met een deel van de groep een bezoek te brengen aan Sarnath. Volgens de informatie was dit een groot Boeddhistisch klooster- en tempelcomplex en één van de plaatsen waar Boeddha zelf had gebeden. Dit was het heel vroeger inderdaad geweest, maar dan met de nadruk op heel vroeger. Het bleek een opgraving van de diverse kloosters en tempels te zijn waarvan alleen nog de fundaties waren overgebleven en opgegraven. Bovendien was het bijbehorende museum waar alle interessante zaken te zien zouden zijn, op vrijdag gesloten. We waren hier dus snel uitgekeken en zeker in de zeer extreme hitte was het geen pretje om hier te blijven rondlopen. Al lopende weg hadden Hans en ik gezelschap gekregen van een Indiaas meisje van een jaar of tien (schatten we). Met een heel opgezet toneelstukje (wijzend naar haar mond en wrijvend over haar buik met een heel zielig gezicht) probeerde ze geld te krijgen. Je kon echter zien dat ze er niet echt slecht uitzag en een ondeugend koppie had. Ze bleef ons volgen tot bij de bus. Hier deed ze haar act bij iedereen. Toen Jeroen haar echter bleef aankijken en nar haar begon te lachen, lukt het haar niet om in haar rol te blijven van zielig kind en een ondeugende lach verscheen. Telkens als wij weer naar haar keken, begon ze weer te lachen. Vlak voordat we vertrokken met de bus, gaf iemand haar wat geld en we zagen dat ze dit direct ging inleveren bij een man bij de ingang van het park. We hadden haar en nog een jongetje ook nog een zakje chips gegeven, die ze wel heerlijk zelf opaten.

Door de hitte waren we aardig vermoeid en terug in het hotel hebben we nog wat gedronken en zijn toen maar een siësta gaan houden. 's-Avonds zijn we met de groep gaan eten bij een Nepalees restaurant, waar we heerlijk hebben gegeten. We zijn redelijk vroeg weer gaan slapen, want de volgende morgen stond de wekker op half vijf.

Om iets voor vijf uur vertrokken we in een stoet van fietsriksja's richting de beroemde heilige rivier de Ganges. Met de opkomst van de zon, maakten we een boottocht op de Ganges. De voor de Hindoes heilige rivier. De rituelen aan de Ganges zijn zeer fascinerend en divers. De Hindoes nemen een duik in de rivier, wassen zichzelf, bidden, wassen hun kleren en voeren nog diverse rituelen uit bij de trappen naar de Ganges. Er zijn zeer veel van deze trappen, maar sommige trappen zijn weer heiliger dan anderen en hier is het dus veel drukker en hier komen ook de heilige mannen en vrouwen. Varanasi is de plek voor een Hindoe om te sterven en te worden verbrand aan de oever van de Ganges. Op deze plek gaat je ziel direct naar de god in de hemel en vindt er geen reïncarnatie plaats. Aan de oever van de Ganges zijn dan ook diverse crematoria waar dagelijks in de open lucht aan de rand van de Ganges honderden lijken worden verbrand op de brandstapel. Ook dit is een heel ritueel. Volgens het geloof, wordt niet iedereen die is overleden gecremeerd: heiligen (zijn al één met god), kinderen tot tien jaar (hebben nog geen ziel) en zwangere vrouwen (dragen een vrucht van god in zich) worden omwikkeld in een lijkwade en verzwaard met grote stenen in het midden van de rivier, aan de rivier (god) teruggegeven. Ook alle doden dieren worden in de rivier geworpen.
Volgens de Indiërs is het voor iedereen mogelijk om in het water van de Ganges te zwemmen en om het te drinken. Niemand kan hier ziek van worden, want het is heilig water. Ons werd het door onze reisbegeleider dringend afgeraden, want de kans op een zeer ernstige ziekte is voor ons zeer groot.

Na de boottocht zijn we in een restaurant met een dakterras met uitzicht op de Ganges gaan ontbijten en daarna onder leiding van een lokale gids een tocht door de oude stad gemaakt. Dit oude centrum is een groot doolhof van smalle tot zeer smalle steegjes. De steegjes worden gevuld door kraampjes, stalletje, veel mensen en ook nog dieren, voornamelijk de heilige koeien en verder veel geiten en ezels. Om de 10 meter is er wel ergens een voor de Hindoes een heilige steen, een tempeltje, of iets anders heiligs. De man van de boot zei ook: wij Hindoes geloven in te veel.

Na de middag zijn weer in een tuk-tuk naar het hotel teruggegaan, hebben even gegeten en houden de rest van de middag weer een siësta. Het is veel te warm om buiten te zijn, dit is echt niet uit te houden. Om ongeveer vijf uur vertrekken we weer met de groep naar de Ganges, voor een boottocht bij zonsondergang om ook de avondrituelen van de Hindoes te zien. Daarna gaan we weer in een restaurant met dakterras met uitzicht over de Ganges, dineren.

Morgenochtend moeten we alles weer inpakken en vertrekken we om half tien naar het vliegveld om naar Kathmandu in Nepal te vliegen. Hier gaan we aan een nieuw avontuur in Nepal beginnen met de reis door de Himalaya naar Lhasa in Tibet.

Heilige groeten vanuit de buurt van de Ganges en zoals Jeroen zegt: hier gaat alles gewoon zijn Gangesje.

Agra

26-04-2012
Agra

Gisterenavond aangekomen in Agra, waar we weer een prima hotel zitten. De bedden zijn zo heerlijk dat we besloten om daar zo lang mogelijk van te genieten: lekker uitslapen dus. Alle anderen van de groep wilden om zes uur 's-ochtends (midden in de nacht dus) naar de Taj Mahal om de zonsopgang daar te kunnen zien. Wij vonden negen uur een veel betere tijd. We hadden 's-avonds al een tuk-tuk geregeld die om negen uur voor ons hotel zou staan en ons heel de dag overal heen zou brengen voor 500 Rupee's (ongeveer € 7,50).

Om kwart over negen vetrokken we richting de Taj Mahal. Na het kopen van de entreetickets (buitenlanders betalen 750 Rupee's en Indiërs 20 Rupee's) en de entreecontrole, kwamen we op het complex en zagen de fantastische Taj Mahal. Op plaatjes is het verschrikkelijk mooi, maar als je hem in het echt ziet, is het werkelijk een ongelooflijk mooi plaatje. Heel veel foto's gemaakt.

Daarna zijn we eerst koffie gaan drinken bij Costa Coffee (is hetzelfde als Starbucks). Heerlijke koffie met een lekkere chocolade muffin. De tuk-tuk chauffeur bleef weer op ons wachten en daarna gingen we naar het Agra Fort. Dit is een gigantisch fort uit de 17^e eeuw. We zijn het hele fort ongeveer rondgewandeld en vanaf een uitzichtpunt konden we de Taj Mahal ook weer zien liggen.

‘s-Ochtends was het vrij bewolkt, maar inmiddels was de zon doorgebroken en werd het weer bloedheet. We besloten om nog even snel naar de mini Taj Mahal te gaan en ons daarna lekker bij het hotel te laten afzetten om nog even een verfrissende duik in het zwembad te nemen.

We zitten nu weer in het hotel en Hans en Roel zijn al naar het zwembad. Vanavond vertrekken we om zes uur met de bus naar het treinstation om de nachttrein naar Varanasi te nemen. Morgenochtend heel vroeg komen we daar dan aan.

Ik hoop dat de foto's laten zien hoe mooi dit alles was.

Groetjes uit Agra.

PS:
Het is bij iedereen wel een beetje dun, maar niemand is nog aan de race en we hebben nog geen pillen hoeven te slikken. Misschien nemen we vanavond uit voorzorg maar een Imodium pil om te voorkomen dat we in de trein moeten. De toiletten daar zullen wel niet zo fris zijn.

We hebben hier in Agra een heel slechte of geen telefoonverbinding, dus we konden even niet bellen. Morgen in Vanarasi lukt dit misschien weer.

Jaipur + Fatehpur Sikri

Jaipur

Dinsdag 24 april.
We besloten om deze ochtend eerst een beetje uit te slapen. Alle anderen van de groep spraken af om acht uur te vertrekken naar het Amber Fort, maar wij gingen eerst om negen uur rustig ontbijten en daarna eerst de stad in en dan in de middag het Amber Fort bezoeken. Dit bleek een prima keuze te zijn.

Na het ontbijt vertrokken we bij het hotel. Het hotel ligt net in de moslimwijk. We hadden al beschreven hoe het straatleven er in India uitziet, maar de moslimwijk is nog een beetje erger. Gelukkig is het maar een klein stukje en al snel kwamen we weer in het Hindoe gedeelte en liepen we door een mooie stadspoort het centrum in. Ten opzichte van Delhi was het hier een stukje beter, meer georganiseerd, al blijft het in onze ogen een chaos. Langs de hoofdstraat staan grote lange gebouwen die in allemaal kleine units zijn verdeeld. In elke ruimte wordt handel gedreven. Werkelijk alles kom je tegen, kruiden, zaden, groeten, fruit, gereedschappen, sanitair, elektro, kruideniers, persoonlijke verzorging en nog veel meer. En dan wordt er ook nog heel veel op straat te koop aangeboden. Als je langs de kruidenstalletjes liep kwamen heerlijke geuren je tegemoet. Al snel merkten we dat we in de buurt van de eerste bezienswaardigheid kwamen, de 'Hawa Mahal' (Paleis der Winden). De koopwaar veranderde in kitsch uitziende souvenirs. Voor dit paleis werden we aangesproken door een Indiër. We werden uitgenodigd om vanaf het dak van zijn huis aan de overzijde van het paleis, foto's te maken. Dit was werkelijk een fantastische plek. Uiteraard zit er India overal iets achter, want hij bleek ook een winkeltje te hebben waar we natuurlijk in moesten kijken. Hij verkocht best leuke en mooie dingen en de eerste souvenirs zijn gekocht.

Daarna zijn ver verder gelopen naar het City Palace en het Observatorium. We hadden echter geen zin om hier naar binnen te gaan en na wat foto's zijn we teruggelopen naar het hotel. Daar hebben we een heerlijke koffie gedronken en om één uur stond de taxi te wachten om ons naar het Amber Fort te brengen. De taxi chauffeur nam de korte route door allerlei binnenstraatjes om de drukke hoofdstraten te mijden en om ons een stukje van het echte leven in India te laten zien. Hier sta je weer versteld. De taxichauffeur zei zelf ook dat India een grote dierentuin is. Koeien, geiten, varkens, ezels, kippen en nog veel meer dieren lopen los door de straten. Verder ook allemaal kleine bedrijfjes van fietsenmakers, autobanden, staalprofielen, schoenpoetsers en veel vies uitziende hangende mensen en spelende kinderen. Verder is het verkeer een ramp. Wij zouden daar nooit kunnen rijden. Volgens de taxichauffeur heb je in India drie dingen nodig als je met je auto het verkeer in gaat: goede remmen, een goede claxon en goed geluk.

Het Amber Fort is werkelijk prachtig. Vrijwel het hele fort is van marmer. We hadden een hele goede en leuke gids die ons naar de juiste plaatsen in het fort heeft gebracht en er veel over kon vertellen. Het fort was het verblijf van de Maradja (koning van Jaipur). Hij leefde daar met zijn 12 vrouwen (van elk sterrenbeeld één) en de hele hofhouding. De vrouwen mochten het fort niet zonder hem verlaten maar binnen het fort was één grote bazaar waar de vrouwen naar hartenlust konden shoppen. Hij had een geheime gang naar de slaapkamers van zijn vrouwen zodat niemand wist bij welke vrouw hij was.

Op de terugweg stopten we om foto's te nemen van het Lake Palace (Water Paleis). Dit paleis ligt rondom in het water.

We waren op tijd terug in het hotel om nog even een frisse duik te nemen in het zwembad. Om half zeven zouden we met bijna de hele groep met tuk-tuk's vertrekken om in de stad te gaan eten en daarna naar een echte Indiase Bollywood film te gaan. Dit was ongelooflijk lachwekkend. Deze films laten een niet reëel beeld zien van de werkelijkheid, alles is pracht en praal, als in een soort droom. De acteurs zijn echter zeer beroemd en bij elke ster die in de film in beeld komt, begint de hele zaal te joelen en te gillen. De film zelf is zo simpel en slecht dat wij het zelfs konden volgen ondanks dat we geen woord konden verstaan. In de pauze hadden we het wel gezien en zijn allemaal weer naar het hotel gegaan.
Hier hebben we nog een biertje gedronken en zijn naar bed gegaan. Vanmorgen moesten we weer vroeg op voor de reis naar Agra.

Onderweg naar Agra zijn we langs Fatehpur Sikri, een oude konings hoofdstad, gereden. Deze stad is in de 17^e eeuw door de koning gebouwd en de bouw duurde twaalf jaar. De koning met zijn vrouwen, harem, raadsheren en gevolg hebben er na de bouw maar vier jaar kunnen wonen omdat toen door droogte het water op was. De koning had drie vouwen, een moslim vrouw, een hindoe vrouw en een Christen vrouw. Dit om alle religies te bekoren en samen te brengen. Verder had hij een harem van 350 vrouwen. Elke vrouw had een eigen paleis en de koning zelf uiteraard ook. Deze stad is nog vrijwel geheel authentiek en staat op de wereld erfgoed lijst.

Na een aantal dagen beginnen de maag en darmen langzaam maar zeker een beetje op te spelen. Nog niet ernstig, maar we moeten een beetje oppassen.

We zijn nu bijna in Agra en morgen gaan we naar de Taj Mahal, hetgeen natuurlijk het hoogtepunt van India is.

Groetjes voor iedereen uit India.